Νήψη είναι η πνευματική εργασία που στόχο έχει να φυλάει την καρδιά μας από τις άσχημες σκέψεις και να την κρατάει σε ησυχία ώστε να μπορεί να νιώθει την παρουσία του Θεού και να επικοινωνεί με Αυτόν με την προσευχή. Η νήψη μας βοηθάει να καθαρίζουμε το μυαλό μας από τους λογισμούς, να μην συζητάμε και να μην εγκλωβιζόμαστε σε αυτούς και απαλά, χωρίς σφίξιμο να εναποθέτουμε τα πάθη και τις δυσκολίες μας στον Θεό και να παρακαλούμε για το έλεός Του. Έτσι χωρίς λογισμούς και προσήλωση στους πόθους, τους φόβους και τις ελπίδες μας, θα μπορέσουμε να στραφούμε στον Χριστό καθαρά για την συνάντηση μαζί Του και αυτή η συνάντηση θα μας γεμίσει χαρά και θα μας κάνει να τα βλέπουμε όλα θεϊκά. Θα σταματήσουμε να θεοποιούμε τα πάντα, να έχουμε υπέρμετρες προσδοκίες από ανθρώπους και καταστάσεις και στην συνέχεια να απογοητευόμαστε. Για να μπορέσουμε όμως να κρατήσουμε αυτή την ησυχία της καρδιάς, θα πρέπει να επιδιώκουμε και την εξωτερική ησυχία, να προσέχουμε να μένουμε απαρατήρητοι από τον κόσμο, να μην κάνουμε γνωστό τον αγώνα μας, να κρατάμε μέσα μας τους καρπούς της πνευματικής μας άσκησης, να μην αγωνιούμε ούτε οι ίδιοι για το αν και πόσο έχουμε προοδεύσει πνευματικά. Όσο μεγαλύτερος είναι αυτός ο εσωτερικός μας αγώνας για νήψη και προσευχή, τόσο θα σταματάει η εξωτερική πάλη με τους ανθρώπους, οι συγκρούσεις, οι κατακρίσεις, οι διαπληκτισμοί, οι εμπάθειες, οι γογγυσμοί, οι μικροπρέπειες, αλλά και τόσο, μέσα από την προσευχή, θα γνωρίζουμε καλλίτερα τον εαυτό μας, θα βεβαιωνόμαστε για τα χάλια μας και θα γινόμαστε επιεικείς και συγκαταβατικοί με τους ανθρώπους. Γιατί, μέσα από το εναγώνιο κυνηγητό της σχέσης μας με τον θεό, θα ταπεινωνόμαστε, θα γευόμαστε την ευσπλαχνία Του και αποκτώντας την γνώση ότι τα πάντα μέσα μας τα κάνει ο Θεός θα μαλακώνει η καρδιά μας.
Περί νήψεως...
Νήψη είναι η πνευματική εργασία που στόχο έχει να φυλάει την καρδιά μας από τις άσχημες σκέψεις και να την κρατάει σε ησυχία ώστε να μπορεί να νιώθει την παρουσία του Θεού και να επικοινωνεί με Αυτόν με την προσευχή. Η νήψη μας βοηθάει να καθαρίζουμε το μυαλό μας από τους λογισμούς, να μην συζητάμε και να μην εγκλωβιζόμαστε σε αυτούς και απαλά, χωρίς σφίξιμο να εναποθέτουμε τα πάθη και τις δυσκολίες μας στον Θεό και να παρακαλούμε για το έλεός Του. Έτσι χωρίς λογισμούς και προσήλωση στους πόθους, τους φόβους και τις ελπίδες μας, θα μπορέσουμε να στραφούμε στον Χριστό καθαρά για την συνάντηση μαζί Του και αυτή η συνάντηση θα μας γεμίσει χαρά και θα μας κάνει να τα βλέπουμε όλα θεϊκά. Θα σταματήσουμε να θεοποιούμε τα πάντα, να έχουμε υπέρμετρες προσδοκίες από ανθρώπους και καταστάσεις και στην συνέχεια να απογοητευόμαστε. Για να μπορέσουμε όμως να κρατήσουμε αυτή την ησυχία της καρδιάς, θα πρέπει να επιδιώκουμε και την εξωτερική ησυχία, να προσέχουμε να μένουμε απαρατήρητοι από τον κόσμο, να μην κάνουμε γνωστό τον αγώνα μας, να κρατάμε μέσα μας τους καρπούς της πνευματικής μας άσκησης, να μην αγωνιούμε ούτε οι ίδιοι για το αν και πόσο έχουμε προοδεύσει πνευματικά. Όσο μεγαλύτερος είναι αυτός ο εσωτερικός μας αγώνας για νήψη και προσευχή, τόσο θα σταματάει η εξωτερική πάλη με τους ανθρώπους, οι συγκρούσεις, οι κατακρίσεις, οι διαπληκτισμοί, οι εμπάθειες, οι γογγυσμοί, οι μικροπρέπειες, αλλά και τόσο, μέσα από την προσευχή, θα γνωρίζουμε καλλίτερα τον εαυτό μας, θα βεβαιωνόμαστε για τα χάλια μας και θα γινόμαστε επιεικείς και συγκαταβατικοί με τους ανθρώπους. Γιατί, μέσα από το εναγώνιο κυνηγητό της σχέσης μας με τον θεό, θα ταπεινωνόμαστε, θα γευόμαστε την ευσπλαχνία Του και αποκτώντας την γνώση ότι τα πάντα μέσα μας τα κάνει ο Θεός θα μαλακώνει η καρδιά μας.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου